Να αντιμετωπίσει το νομοθετικό κενό που δημιουργήθηκε με τη φορολόγηση ανείσπρακτων ενοικίων μετά την κατάργηση της δυνατότητας εκχώρησής τους στο Δημόσιο, επιχειρεί η κυβέρνηση με διάταξη που περιλαμβάνεται στο νέο πολυνομοσχέδιο.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, με την προτεινόμενη διάταξη προβλέπεται ότι τα εισοδήματα από την εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας που δεν έχουν εισπραχθεί από τους δικαιούχους, φυσικά πρόσωπα που δεν ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα, και αποκτώνται από την 1.1.2015 και εξής, φορολογούνται στο έτος και κατά το ποσό που αποδεδειγμένα εισπράττονται, με την προϋπόθεση ότι μέχρι τη λύση της προθεσμίας υποβολής της ετήσιας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος, έχει εκδοθεί εις βάρος του μισθωτή διαταγή πληρωμής ή διαταγή απόδοσης χρήσης μισθίου ή δικαστική απόφαση αποβολής ή επιδίκασης μισθωμάτων ή έχει ασκηθεί εναντίον του μισθωτή αγωγή αποβολής ή επιδίκασης μισθωμάτων.

Με άλλα λόγια, προκειμένου να μην φορολογηθεί κάποιος για ενοίκια που δεν θα έχει εισπράξει, θα πρέπει να κινηθεί δικαστικά εις βάρος του μισθωτή.

Διαβάστε ολόκληρο το νομοσχέδιο εδώ.

Πηγή: Lawspot.gr

Με την υπ’ αριθμ. οικ.39759/1983 της 27/10/2015 απόφαση του Υπουργείου Εργασίας σχετικά με τις διατάξεις ληξιπρόθεσμων οφειλών του Ν.4336/2015 επισημαίνονται τα ακόλουθα: - Απλοποιείται η διαδικασία - για διάστημα δύο ετών από τη δημοσίευση του νόμου- ένταξης στην πάγια ρύθμιση του Ν.4152/2013. - Εφαρμόζεται ίδιο επιτόκιο σε όλα τα υφιστάμενα σχήματα ρύθμισης οφειλών (πάγια ρύθμιση του Ν.4152/2013, ρυθμίσεις του Ν.4305/2014 και Ν.4321/2015), προκειμένου να αντιμετωπίζονται ισότιμα οι οφειλέτες που υπάγονται σε διαφορετικά σχήματα ρύθμισης οφειλών. - Προβλέπεται απαλλαγή, βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, από την προσαύξηση του επιτοκίου για ύψος κύριας οφειλής έως 5.000 ευρώ που έχει ρυθμιστεί βάσει του Ν.4321/2015. - Παρέχεται στα αρμόδια όργανα η δυνατότητα μείωσης του αριθμού των δόσεων, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο οφειλέτης έχει τη δυνατότητα να αποπληρώσει την οφειλή του σε μικρότερο αριθμό δόσεων από τις αρχικά χορηγηθείσες. Η δυνατότητα αυτή στοχεύει στη ενίσχυση των εσόδων των φορέων κοινωνικής ασφάλισης με κοινωνικά δίκαιο τρόπο, αξιοποιώντας τα στοιχεία που έχει ο φορέας στη διάθεσή του καθώς και τα στοιχεία που μπορεί να συγκεντρώσει σε συνεργασία και με τη φορολογική διοίκηση.

Α) 1. Ειδικότερα, όσον αφορά στην πάγια ρύθμιση, στην υποπαρ. ΙΑ1, παρ. ΙΑ, αρθ. πρώτο του ν. 4152/2013, προστίθενται παράγραφοι 7 και 8, με αναρίθμηση της υπάρχουσας παραγράφου 7 σε 9. Σύμφωνα με την παρ. 7, θεσπίζεται αναστολή για δύο έτη από τη δημοσίευση του παρόντος, της εφαρμογής των εδαφίων ββ ΄και γγ΄ της παρ. 2., υποπαρ. ΙΑ1, παρ. ΙΑ, αρθ. πρώτο του Ν. 4152/2013. Συγκεκριμένα, για την ένταξη οφειλών (για τις κατηγορίες άνω των 50.000,00 και άνω των 150.000,00 ευρώ) στην πάγια ρύθμιση, αναστέλλεται η επιπλέον προσκόμιση βεβαίωσης από ανεξάρτητο τρίτο φορέα καθώς και η παροχή εγγυήσεων, διασφαλίσεων ή εμπράγματων εξασφαλίσεων. Επισημαίνεται ότι, εφόσον έχουν παρασχεθεί εγγυήσεις, διασφαλίσεις ή εμπράγματες ασφάλειες, αυτές εξακολουθούν να ισχύουν. 2. Το επιτόκιο, με το οποίο επιβαρύνεται το ποσό της κύριας οφειλής που υπάγεται στην πάγια ρύθμιση, ισούται με το επιτόκιο αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας πλέον πέντε (5) εκατοστιαίων μονάδων, ετησίως υπολογισμένο. Για οφειλές που έχουν ήδη υπαχθεί στην εν λόγω ρύθμιση το επιτόκιο μειώνεται ως ανωτέρω και αφορά στις υπολειπόμενες ανεξόφλητες δόσεις.

Β) Αναφορικά με τους οφειλέτες που έχουν υπαχθεί στις διατάξεις του αρθ. 54 του Ν. 4305/2014, όπως ισχύει, καθώς και στις διατάξεις του άρθρου 28 του Ν.4321/2015, όπως ισχύει, επισημαίνεται ότι επέρχεται αναπροσαρμογή του επιτοκίου μετά την παρέλευση διμήνου από τη δημοσίευση του νόμου, το οποίο θα ισούται με το επιτόκιο αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας πλέον πέντε (5) εκατοστιαίων μονάδων, ετησίως υπολογισμένο. Το εν λόγω επιτόκιο εφαρμόζεται στις ανεξόφλητες δόσεις των ανωτέρω σχημάτων ρύθμισης οφειλών. Στο σημείο αυτό τονίζεται ότι για ύψος κύριας οφειλής έως 5.000 ευρώ, η οποία έχει ενταχθεί στη ρύθμιση του Ν. 4321/2015, αυτή απαλλάσσεται από το ανωτέρω επιτόκιο, εφόσον, εντός διμήνου από τη δημοσίευση του Ν.4336/15 δηλαδή έως 14/10/2015, προσκομιστούν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι: α) ο οφειλέτης είναι φυσικό πρόσωπο, β) η υπαγόμενη στη ρύθμιση οφειλή υπερβαίνει το 50% του δηλωθέντος ετήσιου εισοδήματος του οφειλέτη, γ) η ακίνητη περιουσία του, όπως προκύπτει από τη δήλωση περιουσιακής κατάστασης (Ε9) δεν υπερβαίνει σε αντικειμενική αξία το ύψος των 150.000 ευρώ.

Γ) Περαιτέρω, για οφειλέτες που έχουν υπαχθεί στις διατάξεις τόσο του Ν. 4305/2014 όσο και του Ν.4321/2015, δύνανται τα αρμόδια όργανα να προβαίνουν, κατά τη διάρκεια της ρύθμισης και μετά τη συμμόρφωση των οφειλετών, σε μείωση των αρχικά χορηγηθεισών δόσεων, εφόσον διαπιστώνεται δυνατότητα αποπληρωμής της οφειλής και σε λιγότερες δόσεις. Tα ειδικότερα θέματα και οι λεπτομέρειες εφαρμογής της παρούσας παραγράφου θα προσδιοριστούν σε Υπουργική Απόφαση που θα εκδοθεί στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Δ) Τέλος, με την περ. 2 της υποπαρ. Ε.1 της παρ. Ε του παρόντος νόμου θεσπίζεται η αναλογική εφαρμογή, όσον αφορά στα χρηματικά όρια που καθορίζονται κάθε φορά για την αναγκαστική είσπραξη των απαιτήσεων του Δημοσίου κατά τις διατάξεις του ΚΕΔΕ, και στους φορείς κοινωνικής ασφάλισης και το ΚΕΑΟ για την αναγκαστική είσπραξη των καθυστερούμενων ασφαλιστικών οφειλών. Ειδικότερα: 1. Σύμφωνα με την περίπτωση ε΄ της παρ.1 του αρ.31. του Ν.356/1974, όπως αντικαταστάθηκε από την παρ.8α΄ της υποπαρ. Δ.1 της παρ. Δ του Ν.4336/2015, ορίζεται ότι εξαιρούνται της κατασχέσεως εις χείρας τρίτων οι απαιτήσεις από μισθούς, συντάξεις και κάθε είδους ασφαλιστικά βοηθήματα που καταβάλλονται περιοδικά, εφόσον το ποσό αυτών μηνιαίως είναι μικρότερο από χίλια (1.000) ευρώ. Στις περιπτώσεις δε που υπερβαίνει το ποσό αυτό επιτρέπεται η κατάσχεση για τα χρέη, προς το ΚΕΑΟ και τους ΦΚΑ επί του 1/2 του υπερβάλλοντος ποσού των χιλίων (1.000) ευρώ και μέχρι του ποσού των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ, καθώς και επί του συνόλου του υπερβάλλοντος ποσού των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ. Τα εν λόγω χρηματικά όρια αφορούν σε κατασχέσεις εις χείρας τρίτων οι οποίες επιβλήθηκαν από τις 14/8/2015 κι εφεξής, δηλαδή, από την ημερομηνία ισχύος του Ν.4336/2015. 2. Σύμφωνα με την παρ.2 του αρ.31. του Ν.356/1974, όπως αντικαταστάθηκε από την παρ.8β΄ της υποπαρ. Δ.1 της παρ. Δ του Ν.4336/2015, ορίζεται ότι καταθέσεις σε πιστωτικά ιδρύματα σε ατομικό ή κοινό λογαριασμό είναι ακατάσχετες μέχρι του ποσού των χιλίων διακοσίων πενήντα (1.250) ευρώ μηνιαίως για κάθε φυσικό πρόσωπο και σε ένα μόνο πιστωτικό ίδρυμα. 27/10/2015.

Πηγή: e-forologia.gr

Το υπουργείο Δικαιοσύνης με ανακοίνωση που εξέδωσε στις 29/10/2015 ενημερώνει ότι δεν παρατείνεται εκ νέου η αναστολή πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης, καταβολής δικαστικών παραβόλων, εγγυοδοσιών και χρηματικών ποσών από μετατροπή ποινών η οποία είχε παραταθει έως τις 31 Οκτωβρίου 2015. 

Ακολουθεί η ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων:

"ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ &

ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα 29 Οκτωβρίου 2015

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανακοινώνει ότι δεν παρατείνεται εκ νέου η ισχύς  της  υπ’ αριθμ. 49214/21−7−2015 Κοινής Υπουργικής Απόφασης «Αναστολή πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης, καταβολής δικαστικών παραβόλων, εγγυοδοσιών και χρηματικών ποσών από μετατροπή ποινών» (Β΄ 1525), η οποία έχει ήδη παραταθεί μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2015 με την υπ’ αριθμ. 57384/31−8−2015 όμοια (Β΄ 1867) και στη συνέχεια μέχρι 31 Οκτωβρίου 2015 με την υπ΄ αρ. 70905/29.9.2015 όμοια (Β’ 2110)."

Πηγή: Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών

Με δύο αποφάσεις του το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι η συμμετοχή δικαστών στις επιτροπές επίλυσης δασικών αμφισβητήσεων είναι αντισυνταγματικές.

Με αυτό το σκεπτικό, ακύρωσε δύο αποφάσεις που είχαν ληφθεί πρόσφατα από την επιτροπή, αφού έκρινε ότι το άρθρο 89 του Συντάγματος προβλέπει ρητά την απαγόρευση ανάθεσης διοικητικών καθηκόντων σε δικαστικούς λειτουργούς, όπως η η συμμετοχή τους σε «συμβούλια ή επιτροπές πειθαρχικού, ελεγκτικού ή δικαιοδοτικού χαρακτήρα».

Μετά την απόφαση αυτή , ακυρώθηκαν δύο αποφάσεις Δευτεροβάθμιων Επιτροπών Δασικών Αμφισβητήσεων και αναπέμφθηκαν σε επιτροπές χωρίς την συμμετοχή δικαστών.

Πηγή: Curia.gr

Της Αναστασίας Μήλιου, Δικηγόρου.

Πόσες φορές έχει συμβεί να οδηγείτε το όχημά σας και να θέλετε να περάσετε μια διασταύρωση αλλά να μην έχετε ορατότητα, επειδή το σταθμευμένο στην γωνία αυτοκίνητο, εμποδίζει την ορατότητά σας, με αποτέλεσμα κατά την είσοδο σας στην διασταύρωση να συγκρουστείτε με άλλο διερχόμενο όχημα ;

Πόσες φορές σας έχει συμβεί προκειμένου να αποφύγετε άλλο όχημα, που έχει εισέλθει στο δικό σας ρεύμα κυκλοφορίας, να επιχειρήσετε αποφευκτικό ελιγμό προς την αντίθετη κατεύθυνση με αποτέλεσμα επιτυχώς μεν να το αποφύγετε, αλλά να προσκρούσετε σε κολώνα, σε κάδο απορριμάτων κ.τ.λ. προκαλώντας ζημιές μόνο στο δικό σας όχημα;

Τι συμβαίνει αλήθεια σε μια τέτοια περίπτωση; Δικαιούστε αποζημίωση από το προκαλέσαν το τροχαίο ατύχημα όχημα παρά το γεγονός ότι αυτό δεν ενεπλάκη υπό την έννοια της πρόκλησης σε αυτό υλικών ζημιών;

Η απάντηση είναι ναι, αλλά υπό προϋποθέσεις.

Η πρώτη και βασική προϋπόθεση είναι φυσικά ο οδηγός του άλλου οχήματος να ευθύνεται με την οδική συμπεριφορά του  για την πρόκληση του ατυχήματος.  Για την κάλυψη ζημιών από όχημα, δεν χρειάζεται οπωσδήποτε το ζημιογόνο όχημα να φέρει και το ίδιο ίχνη πρόσκρουσης και υλικές ζημιές. Αρκεί να αποδειχθεί ότι το συγκεκριμένο όχημα προκάλεσε με δική του υπαιτιότητα τις συνθήκες που οδήγησαν στο τροχαίο ατύχημα ένα ή περισσότερα οχήματα ή πεζούς.

Η δεύτερη πρακτική προϋπόθεση είναι να έχουμε τα στοιχεία κυκλοφορίας του ζημιογόνου οχήματος ώστε να μπορούμε να στραφούμε εναντίον του.

Αν το όχημα είναι ασφαλισμένο τότε μπορούμε να στραφούμε κατά του οδηγού, του ιδιοκτήτη και φυσικά της ασφαλιστικής εταιρείας. Αν το όχημα είναι ανασφάλιστο, τότε αντί της ασφαλιστικής στρεφόμαστε κατά του Επικουρικού Κεφαλαίου, αλλά αυτό μόνο στην περίπτωση που από το τροχαίο ατύχημα, προκλήθηκε τραυματισμός εκτός από υλικές ζημιές, διότι το Επικουρικό Κεφάλαιο μόνο τότε καλύπτει την ζημία.

Είναι επίσης σημαντικό για να αποδείξουμε την υπαιτιότητα του άλλου οχήματος, εφόσον αυτό δεν έχει εμπλακεί άμεσα, να έχουμε καλέσει την τροχαία για να καταγράψει το συμβάν. Διαφορετικά θα είναι πολύ δύσκολο να αποδείξουμε την εμπλοκή και υπαιτιότητα του άλλου οχήματος.

Οι μάρτυρες επίσης είναι σημαντικό πλεονέκτημα σε μια τέτοια περίπτωση, καθώς και οποιεσδήποτε φωτογραφίες από τον τόπο του τροχαίου συμβάντος. Π.χ. στο πρώτο παράδειγμα μπορείτε να φωτογραφήσετε το παρανόμως σταθμευμένο όχημα.

Πηγή: curia.gr

Της Αναστασίας Μήλιου, Δικηγόρου.

Όταν γίνεται μεταβίβαση κινητού ή ακινήτου πράγματος με δωρεά, ο δωρητής έχει το δικαίωμα να την ανακαλέσει αν ο δωρεοδόχος φάνηκε με βαρύ παράπτωμα αχάριστος απέναντι στον δωρητή ή στον σύζυγο ή σε στενό συγγενή του. Ο δωρητής δικαιούται να απαιτήσει με αγωγή την αυτούσια απόδοση του δωρηθέντος. Η επαναμεταβίβαση της κυριότητας γίνεται, εφόσον την αρνείται οδωρεοδόχος, με καταδίκη σε δήλωση βουλήσεως και μεταγραφή της σχετικής τελεσίδικης απόφασης και της συμβολαιογραφικής δήλωσης του δωρητή περί αποδοχής της απόφασης αυτής. Αν ο δωρεοδόχος κατά το χρόνο της ανάκλησης είχε ήδη καταστεί κύριος του δωρηθέντος ακινήτου με χρησικτησία, δεν μπορεί να αναζητηθεί το δωρηθέν ακίνητο από το δωρεοδόχο (ούτε αυτοί υποχρεούνται να το αποδώσουν) ούτε με τις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, αφού οι περί χρησικτησίας διατάξεις δεν προβλέπουν μόνο τυπικά τη μετάθεση της κυριότητας στο χρησιδεσπόζοντα αλλά και τη δικαιολογούν ουσιαστικά, παρέχοντας στο χρησιδεσπόζοντα αιτία διατήρησης του πλουτισμού.

Έχει κριθεί από τα ελληνικά δικαστήρια ότι δεν ασκεί έννομη επιρροή η ανάκληση δωρεών που αφορούσαν σε ακίνητα τα οποία οι δωρεοδόχοι εξουσίαζαν με συνεχή νομή πλέον των δέκα ετών με νόμιμο τίτλο και καλή πίστη έναντι των δωρητών και επομένως είχαν αποκτήσει επί των ακινήτων αυτών κυριότητα με πρωτότυπο τρόπο λόγω τακτικής χρησικτησίας.

Ειδικότερα σύμφωνα με το άρθρο 1041 του ΑΚ, εκείνος που έχει στη νομή του με καλή πίστη και νόμιμο τίτλο πράγμα ακίνητο για μια δεκαετία, γίνεται κύριος του. Η δεκαετία αρχίζει αφότου μεταγραφεί ο τίτλος.

Κατά δε το άρθρο 505 ΑΚ ο δωρητής έχει το δικαίωμα να ανακαλέσει τη δωρεά, αν ο δωρεοδόχος φάνηκε με βαρύ παράπτωμα του αχάριστος απέναντι στο δωρητή ή στο σύζυγο ή σε στενό συγγενή του και ιδίως αν αθέτησε την υποχρέωση του να διατρέφει το δωρητή. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, για την ανάκληση της δωρεάς απαιτείται παράπτωμα του δωρεοδόχου, ήτοι πράξη ή παράλειψη αυτού που να πηγάζει από δόλο ή, κατά τις περιστάσεις, από αμέλεια του, τούτο να είναι βαρύ και να συνιστά αχαριστία του δωρεοδόχου, ήτοι αντικοινωνική συμπεριφορά αυτού που να ενέχει παράβαση κανόνων δικαίου ή των περί ηθικής και ευπρέπειας κρατουσών στην κοινωνία αντιλήψεων. Εξάλλου, από την περιέλευση στον δωρεοδόχο της δηλώσεως του δωρητή για ανάκληση της δωρεάς, η οποία είναι μονομερής πράξη και άτυπη (δηλαδή δεν απαιτείται συγκεκριμένος τύπος π.χ. συμβολαιογραφικό έγγραφο) έστω και αν αφορά ακίνητο, η εμπράγματη κατάσταση που υπάρχει κατά το χρόνο που γίνεται η ανάκληση δεν μεταβάλλεται, δηλαδή ο δωρητής με την δήλωση της ανάκλησης δωρεάς δεν αποκτά ξανά την κυριότητα του αντικειμένου της δωρεάς, αλλ” ανατρέπονται «αυτοδικαίως» για το μέλλον (ex nunc) τα αποτελέσματα της ενοχικής συμβάσεως της δωρεάς και ο δωρητής δικαιούται να ζητήσει το αντικείμενο αυτής με αγωγή με βάση τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού και ειδικότερα, λόγω λήξεως της αιτίας, για την οποία δόθηκε το πράγμα. Η αγωγή αυτή είναι ενοχική και στηρίζεται στην ενοχική υποχρέωση του δωρεοδόχου προς απόδοση του χωρίς αιτία κατεχομένου πράγματος, μετά την ανάκληση της δωρεάς.

Περαιτέρω, αν ανακληθεί νόμιμα η δωρεά για λόγους αχαριστίας ο δωρητής δικαιούται να ζητήσει την αυτούσια απόδοση του δωρηθέντος πράγματος, ο τρόπος δε της αυτούσιας απόδοσης εξαρτάται από την ιδιαίτερη φύση του συγκεκριμένου κάθε φορά δικαιώματος που απέκτησε ο λήπτης. Ετσι, αν το δωρηθέν είναι πράγμα ακίνητο και μεταβιβάσθηκε στον δωρεοδόχο κατά κυριότητα, η επαναμεταβίβαση της κυριότητας μετά τη νόμιμη ανάκληση της δωρεάς γίνεται, εφόσον αρνείται αυτήν ο δωρεοδόχος, με αγωγή για καταδίκη αυτού σε δήλωση βουλήσεως και μεταγραφή της σχετικής τελεσίδικης απόφασης και της δήλωσης του δωρητή ενώπιον του συμβολαιογράφου περί αποδοχής της απόφασης αυτής.

Περαιτέρω, η μέσω χρησικτησίας κτήση πράγματος επέρχεται εκ του νόμου με τη συνδρομή των νόμιμων προϋποθέσεων, οι οποίες αποτελούν τη νόμιμη αιτία της άνω κτήσεως. Επομένως, κατά του αποκτήσαντος την κυριότητα πράγματος με χρησικτησία δεν χωρεί αγωγή αδικαιολογήτου πλουτισμού, αφού ελλείπει ως προς αυτόν η προϋπόθεση της χωρίς νόμιμη αιτία κτήσεως του πλουτισμού. Ως εκ τούτου, αν ανακληθεί δωρεά ακινήτου και ο δωρεοδόχος (ή ο από αυτόν αποκτήσας προ της ανακλήσεως για νόμιμη αιτία και με νόμιμο τρόπο το δωρηθέν ακίνητο τρίτος) κατά το χρόνο της ανακλήσεως είχε ήδη καταστεί κύριος του δωρηθέντος ακινήτου με χρησικτησία, δηλαδή από νόμιμη αιτία, δεν μπορεί να αναζητηθεί το δωρηθέν ακίνητο από τον δωρεοδόχο ή τον ως άνω τρίτο, ούτε αυτοί υποχρεούνται να το αποδώσουν, κατά τις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις, αφού οι περί χρησικτησίας διατάξεις δεν προβλέπουν, μόνο τυπικά τη μετάθεση της κυριότητας στον χρησιδεσπόζοντα, αλλά και την δικαιολογούν ουσιαστικά (κατά την οικονομική αξία του πράγματος), παρέχοντας στον χρησιδεσπόζοντα αιτία διατήρησης του πλουτισμού.

Με άλλα λόγια αν η δωρεά ακινήτου έγινε με συμβόλαιο δωρεάς που μεταγράφηκε στο υποθηκοφυλακείο και έχουν περάσει δέκα και πλέον χρόνια από τότε, ο δωρεοδόχος έχει γίνει κύριος του ακινήτου με δύο τρόπους, α) από την ημέρα της μεταγραφής του συμβολαίου με την ιδιότητα του δωρεοδόχου, αλλά επίσης β) έχει καταστεί κύριος του ακινήτου δέκα χρόνια μετά από την μεταγραφή ως αποκτήσας αυτό με τακτική χρησικτησία, δηλαδή ως έχων νόμιμο τίτλο (συμβόλαιο δωρεάς) με διάνοια κυρίου (δηλαδή συμπεριφορά ως αποκλειστικός και μοναδικός ιδιοκτήτης του ακινήτου) και με καλή πίστη, (καλοπροαίρετα).

Αν συντρέχουν οι ανωτέρω προϋποθέσεις τότε ο δωρεοδόχος μπορεί να αντιτάξει στην αγωγή του δωρητή ανάκλησης της δωρεάς την ένσταση της χρησικτησίας ότι δηλαδή έχει καταστεί κύριος του ακινήτου μετά την παρέλευση των 10 ετών από την μεταγραφή του συμβολαίου δωρεάς και έχει αποκτήσει νόμιμο και αυτοτελές δικαίωμα διατήρησης του ακινήτου στην ιδιοκτησία του.

Πηγή: curia.gr

Δημοσιεύθηκε το Σάββατο στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Α' 129/17.10.2015) ο Νόμος 4337/2015 σχετικά με «Μέτρα για την εφαρμογή της συμφωνίας δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων».

Ο νόμος περιλαμβάνει διατάξεις για τις συντάξεις, τη φοροδιαφυγή, τη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Ν. 4321/2015, τα οικονομικά του Δημοσίου και των ΟΤΑ, την αγορά φυσικού αερίου και πολλά ακόμα ζητήματα, ενώ έχει επισυναφθεί και το σχέδιο αναδιάρθρωσης των Αστικών Συγκοινωνιών Αθηνών.

Ολόκληρο το Νόμο 4337/2015 μπορείτε να βρείτε εδώ. 

Πηγή: Lawspot.gr

Αθήνα
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) με τις υπ' αριθμ. 519 και 520/2014 αποφάσεις της έκρινε αντισυνταγματικό το ΕΤΑΚ και την έκτακτη εισφορά ακίνητης περιουσίας όταν αυτά επιβάλλονται σε δεσμευμένα -λόγω απαλλοτρίωσης- ακίνητα.

Συγκεκριμένα, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου την επιβολή Ενιαίου Τέλους Ακινήτων (ΕΤΑΚ), όπως και την επιβολή της έκτακτης εισφοράς ακίνητης περιουσίας, επί των ακινήτων τα οποία έχουν αναγκαστικά απαλλοτριωθεί, ανεξάρτητα αν η απαλλοτρίωση έχει ολοκληρωθεί ή όχι.

Ειδικότερα, το ΣτΕ έκρινε ότι η επιβολή ΕΤΑΚ σε ακίνητα που «βρίσκονται υπό ειδικές συνθήκες από άποψη πολεοδομικών βαρών και περιορισμών, όπως είναι εκείνα που έχουν απαλλοτριωθεί, λόγω ρυμοτομίας χωρίς να έχει συντελεσθεί η απαλλοτρίωση, θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν συντελεστές τέτοιοι που να αποδίδουν, κατά το δυνατόν, την πραγματική επίδραση που έχει η απαλλοτρίωση στην αξία του ακινήτου κατά τα χρόνο της φορολογίας».

Δηλαδή, συνεχίζει η Ολομέλεια του ΣτΕ, θα έπρεπε να προβλέπεται μηδενικός συντελεστής και «κατ' ακολουθίαν, εξαίρεση από το φόρο» αφού ουσιαστικά οι ιδιοκτήτες δεν μπορούν να εκμεταλλευτούν τα επίμαχα ακίνητα τους.

Παράλληλα, στις αποφάσεις του ΣτΕ επισημαίνεται ότι η «υπαγωγή ενός τέτοιου ακινήτου σε φόρο ακίνητης περιουσίας, όπως είναι το ένδικο ενιαίο τέλος ακινήτων, αφ' ενός μεν θα συνιστούσε υπέρμετρη επιβάρυνση της ιδιοκτησίας κατά παράβαση του άρθρου 17 του Συντάγματος και του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτόκολλου της ΕΣΔΑ, και αφ' ετέρου θα ερχόταν σε αντίθεση με το άρθρο 4 του Συντάγματος, αφού υπό τις συνθήκες αυτές, η κυριότητα του ακινήτου, ως αντικείμενο του φόρου, δεν θα αποτελούσε, για τον ιδιοκτήτη ένδειξη αντίστοιχης φοροδοτικής ικανότητας, όπως θα έπρεπε δηλαδή, τη φορολόγησή του, ανάλογα με τις δυνάμεις του».

Κατόπιν αυτών, κρίθηκε από το ΣτΕ ότι η από 13.8.2008 απόφαση του υπουργού Οικονομίας που προβλέπει για την εν λόγω κατηγορία ακινήτων συντελεστής 0,80 επί της αξίας του ακινήτου, είναι ανίσχυρη, «με συνέπεια τα εν λόγω ακίνητα να εξαιρούνται από το ενιαίο τέλος του νόμου 3634/2008 (ΕΤΑΚ)» και «η εξαίρεση αυτή καταλαμβάνει και την έκτακτη εισφορά του νόμου 3808/2009, αφού και για την εισφορά αυτή εφαρμόζονται οι διατάξεις περί φορολογητέας αξίας που ισχύουν για το ενιαίο τέλος».

Το ΣτΕ το απασχόλησε η περίπτωση οικοπέδου 1.242 τ.μ. στην Θεσσαλονίκη το οποίο τέθηκε σε καθεστώς αναγκαστικής απαλλοτρίωσης. Στους ιδιοκτήτες του εν λόγω οικοπέδου επιβλήθηκε ΕΤΑΚ και έκτακτη εισφορά του έτους 2009. Στην περίπτωση αυτή το ΣτΕ ακύρωσε το εκκαθαριστικό σημείωμα των ιδιοκτητών ως προς το σκέλος του ΕΤΑΚ και της έκτακτης εισφοράς του 2009.

Τέλος, η δεύτερη απόφαση του ΣτΕ αφορά περίπτωση ακινήτου στο πυθαγόρειο της Σάμου έκτασης 7.291 τ.μ., στο οποίο επιβλήθηκε ΕΤΑΚ. Το ακίνητο αυτό με απόφαση του υπουργού Πολιτισμού έχει κηρυχθεί ως αρχαιολογικός χώρος και η απαλλοτρίωση του δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα, λόγω της ανεύρεσης των αρχαιοτήτων. Δηλαδή, το εν λόγω ακίνητο είναι δεσμευμένο από την αρχαιολογική υπηρεσία λόγω αρχαιολογικής έρευνας.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: In.gr

«Μονόδρομο» αποτελεί η δίωξη φοροφυγάδων εφόσον η σύλληψή τους έγινε μετά την 1η Ιανουαρίου του 2014. Ανεξάρτητα από το εάν πληρώσουν ή όχι το ποσό που οφείλουν, οι εισαγγελικές αρχές προχωρούν στην άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος τους. Σε συμπληρωματική γνωμοδότηση, στην οποία προχώρησε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου διευκρινίζει ότι όποιος έχει συλληφθεί για φοροδιαφυγή μετά την 1.1.2014 διώκεται ποινικά.

Η διευκρίνηση κρίθηκε απαραίτητη προκειμένου να τονιστεί πως η άμεση δίωξη στην οποία πρέπει να προχωρούν οι αρμόδιες φορολογικές αρχές υποβάλλοντας μηνυτήρια αναφορά όταν διαπιστώνουν αδικήματα φοροδιαφυγής αφορά αδικήματα που φέρονται να διαπράχθηκαν από την συγκεκριμένη ημερομηνία και μετά και δεν έχει αναδρομική ισχύ.

Το συγκεκριμένο θέμα προκάλεσε σύγχυση μετά την έκδοση της σχετικής γνωμοδότησης του αντεισαγγελέα Ν. Παντελή, σύμφωνα με την οποία με τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας έχει καταργηθεί σιωπηρά η δυνατότητα διοικητικού και δικαστικού συμβιβασμού με συνέπεια οι φορολογικές αρχές να οφείλουν να υποβάλλουν άμεσα μηνυτήριες αναφορές σε περίπτωση φοροδιαφυγής.

Συγκεκριμένα, στην συμπληρωματική γνωμοδότηση επισημαίνεται ότι η υποχρέωση άμεσης δίωξης και η κατάργηση οποιουδήποτε φορολογικού συμβιβασμού που προβλέφθηκε με τον ΚΦΔ ισχύουν για τα φορολογικά αδικήματα που τελούνται μετά την έναρξη ισχύος του από 1.1.2014.

Κι αυτό γιατί η κατάργηση του συμβιβασμού δεν μπορεί να εφαρμοστεί αναδρομικά και για τις πράξεις προ την έναρξης ισχύος του ΚΦΔ όπου εξακολουθεί να εφαρμόζεται ως επιεικέστερος ο νόμος 2523/1997 όπως συμπληρώθηκε με το Ν. 3842/2010 που επιτρέπει τη δυνατότητα συμβιβασμού και εξάλειψης του αξιοποίνου για αδικήματα τελεσθέντα έως 31.12.2013 ανεξαρτήτως του πότε αυτά διαπιστώνονται ή οριστικοποιούνται.

Πηγή: Zougla.gr

Αριθμός Απόφασης: 2211/2015
Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης Τμήμα Δ’ – Ακυρωτικό
Δικηγόρος: Λάζαρος Θ. Κουμπουλίδης
Αντικείμενο: Ακύρωση πλειοδοτικού διαγωνισμού για την κατασκευή του βασιλικού ανακτόρου των Αιγών.

Κρίθηκε ότι οι παραλήψεις στη συμπλήρωση ουσιωδών στοιχείων του φακέλου της προσφοράς για συμμετοχή στο διαγωνισμό καθιστούν απαράδεκτη τη συμμετοχή του υποψηφίου. Προηγήθηκε η με αριθμό απόφασης 170/2014 αναστολή από το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης σύμφωνα με την οποία κρίθηκε απαραίτητη η προσκομιδή βεβαίωσης συγκεκριμένου λατομείου προέλευσης του υλικού δόμησης (πωρόλιθου), ως αναγκαίος όρος για τη συμμετοχή πλειοδότη.