Η Σλοβενία έγινε το εντέκατο κράτος- μέλος της Ε.Ε που επιτρέπει τους γάμους ομόφυλων ζευγαριών, νομιμοποιώντας επίσης και την εκ μέρους τους υιοθεσία τέκνων.

Το Κοινοβούλιο της Σλοβενίας υπερψήφισε την προηγούμενη εβδομάδα νομοσχέδιο που επιτρέπει το γάμο και την υιοθεσία τέκνων από ομόφυλα ζευγάρια. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε με πλειοψηφία 51 έναντι 28 ψήφων, παρά την συγκέντρωση διαμαρτυρίας που οργανώθηκε έξω από το Κοινοβούλιο από συντηρητικές ομάδες και την Καθολική Εκκλησία.

Ο νέος νόμος θα διευρύνει την προηγούμενη πολιτική της Σλοβενίας που επέτρεπε μόνο σύμφωνο συμβίωσης για ζευγάρια του ίδιου φύλου χωρίς το δικαίωμα υιοθεσίας. Οι πολέμιοι του νέου νόμου ανέφεραν ότι θα προωθήσουν την κατάργηση του μέσω δημοψηφίσματος, όπως είχε συμβεί και πριν από τρία χρόνια σε ανάλογη προσπάθεια επέκτασης των δικαιωμάτων των ομόφυλων ζευγαριών.

Πηγή: Lawnet.gr

ΑΠ 1096/2014: Κοινός λογαριασμός. Για την εγγραφή τρίτου προσώπου ως συνδικαιούχου, απαιτείται η συναίνεση όλων, παρεχόμενη κατά την διαδικασία που προβλέπει η τράπεζα. "Κατά την έννοια των άρθρων 1,2 και 3 του Ν. 5638/1932 "περί καταθέσεως εις κοινόν λογαριασμόν" όπως το άρθρο 1 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 του Ν.Δ 851/1981, χρηματική κατάθεση σε ανοικτό λογαριασμό στο όνομα δύο ή περισσοτέρων μαζί είναι, σύμφωνα με την έννοια του νόμου αυτού, εκείνη που περιέχει τον όρο ότι από το λογαριασμό της καταθέσεως αυτής μπορεί να κάνει χρήση εν όλω ή εν μέρει, χωρίς τη σύμπραξη των άλλων, είτε ένας είτε μερικοί είτε και όλοι οι δικαιούχοι.
Από τον συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι, από την κατάθεση των χρημάτων σε κοινό λογαριασμό, καθένας από τους αναφερομένους σ' αυτόν αποκτά δικαίωμα έναντι της τραπέζης για την απόδοση και ολοκλήρου της ποσότητος των χρημάτων, χωρίς τη σύμπραξη των άλλων, δεν έχει όμως το δικαίωμα μόνος, να εγγράψει στον κοινό λογαριασμό τρίτο πρόσωπο ως συνδικαιούχο, χωρίς τη συναίνεση των λοιπών συνδικαιούχων, διότι άλλως καταστρατηγούνται τα δικαιώματά των, δεδομένου ότι ο συνδικαιούχος κοινού λογαριασμού έχει ίδιο και αυτοτελές δικαίωμα στο χρηματικό ποσό της καταθέσεως που μόνο με τη θέληση του μπορεί να χάσει, με την είσοδο δε, εν αγνοία του, και άλλου συνδικαιούχου μειώνεται χωρίς την συναίνεσή του το ποσοστό της συμμετοχής τον στο χρηματικό ποσό του κοινού λογαριασμού με βάση την εσωτερική σχέση. (Α.Π. 712/2009, 1257/2010)… Όπως ήδη αποδείχθηκε, η ενάγουσα δεν κατέστη νομίμως συνδικαιούχος του κοινού λογαριασμού αφού έλλειπε η αντίστοιχη δήλωση - συναίνεση της τρίτης εναγομένης συνδικαιούχου, κατά τα λεπτομερώς προαναφερθέντα. Με τα δεδομένα αυτά, η κρινομένη αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ' ουσίαν ..." Με τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο, διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις, λογικά κενά ή ενδοιαστικές κρίσεις, αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των, στην αρχή της παρούσης, παρατιθεμένων ουσιαστικού δικαίου διατάξεων. Συγκεκριμένα, στην εν λόγω απόφαση προσδιορίζονται με επάρκεια και σαφήνεια οι λόγοι που οδήγησαν στην απόρριψη, κατ' εφαρμογήν των προειρημένων διατάξεων, της ενδίκου αγωγής, συνιστάμενοι ειδικότερα στο ότι η ενάγουσα δεν κατέστη κατά νόμιμο τρόπο συνδικαιούχος του επίμαχου κοινού τραπεζικού λογαριασμού, διότι ούτε συμμετείχε εξ αρχής στην δημιουργία του, ούτε η εκ των υστερων είσοδος της σ' αυτόν υπήρξε νόμιμη, αφού έγινε χωρίς την γνώση, την εντολή ή την συναίνεση της τρίτης αρχικής συνδικαιούχου του λογαριασμού..." (areiospagos.gr).

Πηγή: LegalNews24.gr

Τροποποίηση πράξης σύστασης οροφοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας – Περιορισμοί τροποποίησης: «Σύμφωνα με το άρθρο 4 § 1 του ν. 3741/1929, επιτρέπεται στους συνιδιοκτήτες να κανονίσουν με ιδιαίτερη συμφωνία στην οποία είναι απαραίτητη η συναίνεση όλων, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της συνιδιοκτησίας, καθορίσουν γενικές συνελεύσεις και δώσουν σε καθορισμένη πλειοψηφία το δικαίωμα να λαμβάνει, για το κοινό συμφέρον, κάθε απόφαση σχετική με τη συντήρηση, βελτίωση και χρήση των κοινών μερών του ακινήτου. Εξάλλου, στο άρθρο 13 § ι του ίδιου νόμου ορίζεται ότι, κάθε σύμβαση που κανονίζει ή μεταβάλει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών γίνεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο και καταχωρίζεται στο βιβλίο μεταγραφών.
Τέλος, στο άρθρο 9 του ν. 1562/1985 ορίζεται ότι, με αίτηση της πλειοψηφίας τουλάχιστον 65% των συγκυρίων, μπορεί να επιτραπεί από το Δικαστήριο, η συμπλήρωση ή και η τροποποίηση του Κανονισμού, όταν εμφανίζει ελλείψεις, που εμποδίζουν τη λειτουργία της συνιδιοκτησίας. Από το συνδυασμό των διατάξεων των παραπάνω νόμων, ο πρώτος των οποίων εξακολουθεί να ισχύει και μετά την εισαγωγή του Αστικού Κώδικα (άρθρο 54 ΕισΝΑΚ), προκύπτει ότι, η τροποποίηση της πράξης συστάσεως της οροφοκτησίας και του Κανονισμού της πολυκατοικίας μπορεί να γίνει α) με συμφωνία όλων των συνιδιοκτητών, η οποία πρέπει να περιβληθεί το συμβολαιογραφικό τύπο και να μεταγραφεί, β) με δικαστική απόφαση, όταν το ζητήσουν συγκύριοι, που αντιπροσωπεύουν το 65% και γ) με απόφαση της Γενικής συνέλευσης των συνιδιοκτητών, που λαμβάνεται με πλειοψηφία, εάν προβλέπεται τέτοια δυνατότητα από τον Κανονισμό. Ειδικότερα, αναφορικά με την τελευταία αυτή περίπτωση, είναι δυνατή η ανάθεση με τον Κανονισμό στη Γενική Συνέλευση των συνιδιοκτητών, του δικαιώματος τροποποιήσεως συγκεκριμένων όρων του Κανονισμού, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, και με καθορισμένη πλειοψηφία. Στην περίπτωση αυτή, κι αν ακόμη η ανάθεση που γίνεται από τον Κανονισμό είναι απεριόριστη, η τροποποίηση από την πλειοψηφία δεν μπορεί να θίγει δικαιώματα των (μειοψηφούντων) συνιδιοκτητών που υφίστανται από το νόμο, τη σύσταση της οροφοκτησίας ή τον κανονισμό, διότι το άρθρο 4 § 1 του ν. 3741/1929, ρητώς, περιορίζει τα δικαιώματα που η παμψηφία μπορεί να εκχωρήσει σε ορισμένη πλειοψηφία, μόνο σε αποφάσεις που αφορούν τη συντήρηση, βελτίωση ή χρήση των κοινών μερών και οι οποίες λαμβάνονται για το κοινό συμφέρον. Έτσι, δεν επιτρέπεται να τροποποιηθούν με πλειοψηφία των συνιδιοκτητών, τα ποσοστά συμμετοχής χωριστών ιδιοκτησιών στις κοινόχρηστες δαπάνες, ούτε η απαλλαγή ορισμένων ιδιοκτησιών από τέτοιες δαπάνες ούτε να τεθούν περιορισμοί στη χρήση χωριστών ιδιοκτησιών, αλλά για τις περιπτώσεις αυτές απαιτείται απόφαση του συνόλου των συνιδιοκτητών. Η τροποποίηση του κανονισμού ή της σύστασης οριζόντιας οροφοκτησίας εφόσον έγινε χωρίς τη συναίνεση όλων των συνιδιοκτητών είναι ανίσχυρη και δεν δεσμεύει τους διαφωνούντες ακόμη και αν περιβληθεί τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου και μεταγραφεί. Στην περίπτωση, όμως, που, παρά την άνω αναγκαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 4 § 1 του ν. 3741/1929, επιχειρηθεί από την πλειοψηφία των συνιδιοκτητών με συμβολαιογραφικό έγγραφο, που υποβάλλεται σε μεταγραφή, τροποποίηση της πράξης συστάσεως και του κανονισμού της πολυκατοικίας, με την οποία θίγονται τα άνω δικαιώματα των μειοψηφούντων συνιδιοκτητών, η καταρτιζόμενη κατά τα άνω δικαιοπραξία είναι, ως προς αυτούς, και κατά το μέρος που θίγονται τα τοιαύτα δικαιώματα τους απολύτως άκυρη (άρθρα 174 και 180 ΑΚ) ως αντικείμενη ευθέως σε διάταξη νόμου (174 ΑΚ) δύναται δε, να αναγνωριστεί η ακυρότητα της οποτεδήποτε χωρίς χρονικούς περιορισμούς κατά το άρθ. 70 Κ.Πολ.Δ». (Aρειος Πάγος αρ. απόφασης 683/2014)

Πηγή: Kazoleas

Γιατροί αφαίρεσαν τον οφθαλμό δράστη επίθεσης με οξύ, στην πρώτη γνωστή περίπτωση ανταποδοτικής ποινής που εκτελέστηκε στη χώρα.

Σε μια κυριολεκτική εφαρμογή του νόμου της σαρία που απαιτεί «οφθαλμό αντί οφθαλμού», ένας Ιρανός ο οποίος καταδικάστηκε για την τύφλωση άλλου σε επίθεση με οξύ, τυφλώθηκε από το ένα μάτι. Ο άνδρας, που εκτίει ποινή δεκαετούς φυλάκισης στο σωφρονιστικό ίδρυμα της πόλης Karaj, είχε υποβληθεί σε αναισθησία ενώ οι γιατροί του αφαιρούσαν τον αριστερό οφθαλμό.

Ο Mahmood Amiry-Moghaddam, μέλος της μη κυβερνητικής οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα Iran Human Rights (IHR), καταδίκασε την βαρβαρότητα της πράξης. «Οι ιατροί που συνεργάστηκαν με τις ιρανικές αρχές για τη διενέργεια αυτής της πράξης παρέβησαν τον όρκο του Ιπποκράτη και δεν μπορούν να αυτοαποκαλούνται γιατροί,» δήλωσε.

Αν και ο κρατούμενος είχε καταδικαστεί στην τύφλωση και των δύο οφθαλμών του, το θύμα, το οποίο σύμφωνα με τον νόμο έχει την τελευταία λέξη για την επιβαλλόμενη τιμωρία, αποφάσισε την τελευταία στιγμή να αναβάλλει την τύφλωση του δεξιού οφθαλμού για έξι μήνες.

Η ποινή της τύφλωσης έχει επιβληθεί και σε άλλους δράστες επίθεσης με οξύ στο Ιράν, αλλά αυτή ήταν η πρώτη γνωστή περίπτωση που η ποινή εκτελέστηκε, καθώς συνήθως οι γιατροί αρνούνται να συνεργαστούν με τις αρχές.
«Το να τιμωρείς κάποιον τυφλώνοντάς τον ηθελημένα είναι απερίγραπτα σκληρή και σοκαριστική πράξη», δήλωσε η Ραχά Μπαχρεϊνί, ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστίας για το Ιράν. «Η τύφλωση είναι πράξη απόλυτα απαγορευμένη σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, όπως και ο λιθοβολισμός, ο ακρωτηριασμός, και άλλες μορφές σωματικής τιμωρίας που προβλέπονται στον ισλαμικό Ποινικό Κώδικα του Ιράν, και δεν πρέπει να εκτελείται υπό οποιεσδήποτε συνθήκες,» σημείωσε χαρακτηριστικά.

Πηγή: lawnet.gr

Το Ανώτερο Δικαστήριο έκρινε ότι ο Κανονισμός Υγείας του 2006, που απαγορεύει το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους, πρέπει να εφαρμόζεται και στα σωφρονιστικά καταστήματα.

Η απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους πρέπει να εφαρμοστεί και στα σωφρονιστικά καταστήματα, σύμφωνα με απόφαση του Ανώτερου Δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η απόφαση δικαίωσε τον κρατούμενο που κατέθεσε την αίτηση ενώπιον του δικαστηρίου, Paul Black, ο οποίος, όπως δήλωσε, υποφέρει από προβλήματα υγείας, τα οποία επιδεινώνονται από το παθητικό κάπνισμα. Σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες, οι κρατούμενοι επιτρέπεται να καπνίζουν στα κελιά τους αλλά απαγορεύεται το κάπνισμα στους διαδρόμους και σε άλλους δημόσιους χώρους του σωφρονιστικού ιδρύματος.

Η ετυμηγορία του δικαστηρίου διευρύνει την εφαρμογή του Κανονισμού Υγείας του 2006, ο οποίος απαγορεύει το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους, και στα σωφρονιστικά ιδρύματα, έχοντας ως αποτέλεσμα την αυστηρότερη εφαρμογή των σχετικών διατάξεων και πιθανές διώξεις κατά μελών του σωφρονιστικού προσωπικού που επιτρέπουν τυχόν παραβιάσεις.

Ο δικαστής Β. Singh αναφέρει στην απόφαση του: «Κατά την κρίση μου, είναι ξεκάθαρο από τους όρους του Κανονισμού, σε συνάρτηση και με τα συμφραζόμενα, ότι πράγματι το πνεύμα του νομοθέτη ήταν να εμπίπτουν όλοι οι δημόσιοι χώροι στο πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού».

Πηγή: lawnet.gr

Ιταλικό δικαστήριο διατάζει την απόσυρση νομικού εγχειριδίου επειδή όριζε τον νομικό όρο «αγαθά αμφίβολης προέλευσης», ως αγαθά πωλούμενα από αθίγγανους.

Δικαστήριο στη Ρώμη καταδίκασε ιταλικό εκδοτικό οίκο για φυλετικές διακρίσεις, επειδή εξέδωσε νομικό βιβλίο μέσα στο οποίο υπαινισσόταν ότι οι «αθίγγανοι» είναι εγκληματίες.

Η αγωγή εναντίον του εκδοτικού οίκου βιβλίων τεχνικού περιεχομένου,Gruppo Editoriale Simone,κατατέθηκε το 2012 από δυο οργανώσεις για τα δικαιώματα των Ρομά και την Dzemila Salkanovic,η οποία ζούσε σε ένα από τα κέντρα κράτησης που λειτουργούν για τους Ρομά αλλά έχει έκτοτε αποκτήσει την ιταλική ιθαγένεια. Η υπόθεση αφορά σε ένα διδακτικό εγχειρίδιο για φοιτητές νομικής, το οποίο επεξηγεί τον ιταλικό Ποινικό Κώδικα, περιλαμβανομένου του νομικού όρου «αγαθά αμφίβολης προέλευσης».Ο εκδοτικός οίκος εξηγεί τον όρο ως «αντικείμενα πωλούμενα από επαίτες, αθίγγανους, και γενικά από άτομα γνωστά για το επιβαρυμένο ποινικό μητρώο τους».

Σύμφωνα με την αγωγή της Salkanovic, οι λέξεις αυτές προσέβαλαν την «προσωπική της αξιοπρέπεια», αφού την χαρακτήρισαν ως εγκληματία απλώς λόγω της εθνικότητας της. Το δικαστήριο συμφώνησε, κρίνοντας τον εκδοτικό οίκο ως ένοχο φυλετικών διακρίσεων και υποχρεώνοντας τον σε απόσυρση του επίμαχου βιβλίου από την κυκλοφορία, καθώς και σε καταβολή αποζημίωσης στην ενάγουσα. ύψους 1.000 ευρώ.

Ο Danilo Giannese, εκπρόσωπος της οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα ”Associazione 21 Luglio”, που βοήθησε την Salkanovic να κινηθεί νομικά εναντίον του εκδοτικού οίκου, δήλωσε: «Αποφασίσαμε ότι επρόκειτο για καλό σκοπό. Υπάρχουν πολλά στερεότυπα και προκαταλήψεις για τους Ρομά, όπως ότι κλέβουν παιδιά, γι’ αυτό προσπαθούμε να αλλάξουμε αυτού του είδους τη συμπεριφορά».

Πηγή: lawnet.gr

Ωστόσο, το Υπουργείο Οικονοµικών δεν αποδέχθηκε τη θέση του Συνηγόρου και ενέµεινε στην άποψή του.

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση ο Συνήγορος του Πολίτη δέχθηκε αναφορές πολιτών, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι, από το φόρο µισθωτών υπηρεσιών που τους αναλογούσε, δεν είχε αφαιρεθεί ο φόρος που ο εργοδότης τους είχε παρακρατήσει από το µισθό τους και είχε προκαταβάλει στην εφορία. Έτσι καλούνταν να πληρώσουν ξανά, ουσιαστικά εις διπλούν, τα προκαταβληθέντα ποσά.

Οι συγκεκριµένοι φορολογούµενοι, σύμφωνα με τον ΣτΠ, είχαν υποβάλει τη φορολογική τους δήλωση για παρελθόντα έτη εκπρόθεσµα, και συγκεκριµένα αφού είχαν περάσει 3 χρόνια από τη λήξη της προθεσµίας υποβολής της. Για το ζήτηµα της καθυστερηµένης υποβολής φορολογικών δηλώσεων το Υπουργείο Οικονοµικών είχε ήδη εκδώσει εγκύκλιο (ΠΟΛ 1068/2012), η οποία, αποδεχόµενη σχετική γνωµοδότηση του Νοµικού Συµβουλίου του Κράτους, θεωρούσε ότι, εν προκειµένω, εφαρµόζονται οι διατάξεις «για την παραγραφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών» στο ∆ηµόσιο.

Συγκεκριµένα, για τα ποσά που καταβάλλονται αχρεωστήτως στο ∆ηµόσιο προβλέπεται τριετής παραγραφή. Σύµφωνα, λοιπόν, µε τη γνωµοδότηση ο φόρος µισθωτών υπηρεσιών που παρακρατείται από τον εργοδότη και αποδίδεται στις ∆ΟΥ θεωρείται ποσό αχρεωστήτως καταβληθέν. Εάν ο φορολογούµενος δεν υποβάλει για διάστηµα µεγαλύτερο της τριετίας φορολογική δήλωση ώστε να γίνει ο συµψηφισµός του, το ποσό αυτό δεν µπορεί πλέον να συµψηφιστεί. Ο Συνήγορος τόνισε σε έγγραφό του προς το Υπουργείο Οικονοµικών ότι τα ποσά του προκαταβληθέντος φόρου δεν µπορούν να θεωρηθούν ως «αχρεωστήτως καταβληθέντα» διότι, κατά τον Αστικό Κώδικα (άρθρο 905 παρ. 2), «το χρέος που καταβλήθηκε πριν από τη λήξη του δεν αναζητείται».

Πηγή: lawnet.gr

Η κάνναβη σε ελεγχόμενες δόσεις μπορεί να αποτελέσει ένα πρώτης τάξεως φάρμακο. Ασθενείς στη Γερμανία αγωνίζονται ώστε να μπορούν να αγοράζουν φύλλα κάνναβης χωρίς νομικές κυρώσεις.

Για πολλά χρόνια υπέφερε ένας 44χρονος Γερμανός εξαιτίας του συνδρόμου Τουρέτ, μιας νευροψυχιατρικής διαταραχής, η οποία συνοδεύεται από ισχυρούς πόνους. Για χρόνια έπαιρνε πολλά και ισχυρά φάρμακα. Ξεκίνησε σε ηλικία μόλις εφτά χρονών. Στα είκοσι δύο του χρόνια δοκίμασε για πρώτη φορά σε ένα πάρτι ένα τσιγάρο με κάνναβη. Από τότε δεν σταμάτησε να καπνίζει. Οι φαρμακευτικές της ιδιότητες ήταν οι μόνες που μπορούσαν να απαλύνουν τα συμπτώματα της ασθένειας.

Ο 44χρονος ήταν ο πρώτος ασθενής στη Γερμανία που έκανε χρήση κάνναβης και που αγωνίστηκε για το δικαίωμά του αυτό. Σήμερα με μια ειδική άδεια μπορεί να αγοράσει φύλλα μαριχουάνας από το φαρμακείο. Δίνει έως και εβδομήντα πέντε ευρώ για να αγοράσει ένα πακέτο με πέντε γραμμάρια, ενώ από τότε που άρχισε να καπνίζει κάνναβη δεν χρειάζεται πλέον άλλα φάρμακα.

Μια γνωστή, άγνωστη ουσία

Η κάνναβη είναι η απαγορευμένη ουσία που καταναλώνεται περισσότερο από κάθε άλλη στη Γερμανία. Αποτελείται κυρίως από κανναβιδιόλη και τετραϋδροκανναβινόλη αλλά και από άλλες 600 ουσίες που δεν είναι όλες γνωστές.

Είναι αποδεδειγμένο πάντως πως η κάνναβη έχει θετικά αποτελέσματα κυρίως στους χρόνιους πόνους. Ο γιατρός Φράνιο Γκροντενχέρμεν θεωρεί πως η κάνναβη θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μια πολύ μεγάλη γκάμα ασθενειών. Από ηπατίτιδα C μέχρι καρκίνο και σκλήρυνση κατά πλάκας.

Οι πολέμιοι της κάνναβης

Οι πολέμιοι πάντως αυτής της πρακτικής αντιτείνουν ότι οι επιστημονικές μελέτες που έχουν γίνει ως σήμερα δεν επαρκούν, ενώ αναφορά γίνεται και στα αρνητικά συμπτώματα που προκαλεί η χρήση κάνναβης: από σπαστικούς πόνους μέχρι ανορεξία και ναυτία. Όμως εκεί τελειώνουν και τα περισσότερα επιχειρήματά τους, όπως λέει ο γιατρός Φράνιο Γκροντενχέρμεν. Σύμφωνα με πληροφορίες του ίδιου γιατρού αυτή τη στιγμή εξετάζεται η χρησιμοποίηση ενός σπρέι με κάνναβη για καρκινοπαθείς.

Τι γίνεται όμως με την εξάρτηση; Ο Φράνιο Γκροντενχέρμεν υποστηρίζει ότι οι δόσεις αυξάνονται σταδιακά ώστε να αποφεύγονται οι μεγάλες ψυχολογικές συνέπειες. Έτσι έκανε και ο πρώτος Γερμανός ασθενής που χρησιμοποίησε κάνναβη. Σταδιακά έφθασε να χρησιμοποιεί πέντε γραμμάρια τη μέρα, ενώ δεν έχει αυξήσει την ημερήσια δόση του εδώ και αρκετά χρόνια. Ο γιατρός πάντως παραδέχεται ωστόσο ότι πάντα υπάρχει ο φόβος για έναν ορισμένο βαθμό εξάρτησης. Ωστόσο πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν πως όταν οι δόσεις είναι μικρές και ελεγχόμενες, τότε ο κίνδυνος περιορίζεται.

Πηγή: left.gr

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ 492/2014
ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΒΕΡΟΙΑΣ
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Φωτεινή Κύρτσιου

Χορήγηση προσωρινής διαταγής σε ζευγάρι δανειοληπτών, η οποία αφού έλαβε υπόψη των εισοδημάτων των αιτούντων, του συνόλου των χρεών τους και την οικονομική τους δυνατότητα σύμφωνα με τις βιοτικές τους ανάγκες, διατάσσει την αναστολή κάθε καταδιωκτικού μέτρου σε βάρος των αιτούντων και τη διατήρηση της πραγματικής και νομικής κατάστασης της περιουσίας αυτών μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της αιτήσεως υπό τον όρο καταβολής του συνολικού ποσού των 160,00 ευρώ μηνιαίως και ειδικότερα 100,00 ευρώ από τον αιτούντα σύζυγο – συνταξιούχο – και 60,00 ευρώ από την αιτούσα σύζυγό του – άνεργη & πρώην έμπορο - μηνιαίως στις καθων πιστώτριες τράπεζες, συμμέτρως κατανεμημένο κατ' εφαρμογή του άρθρου 8 παρ. 2 Ν.3869/2010, έως την έκδοση οριστικής απόφασης επί της αιτήσεως τους.