Τι και αν σταμάτησαν (;) οι διορισμοί στο Δημόσιο; Το πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν θα μείνει ποτέ ανεπάγγελτο και προπάντων αδιάφορο έναντι της εκλογικής του πελατείας που μη έχοντας τι άλλο να ανταλλάξει με την πολυπόθητη ψήφο, θεωρεί πλέον επιτυχία τη μετάθεση κάποιου φαντάρου ή το σβήσιμο κλήσεων και παρεπόμενων ποινών για παραβάσεις του ΚΟΚ.
Έτσι η χρήση κινητού εν ώρα οδήγησης (ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω), στη χειρότερη περίπτωση στέλνει τους άτυχους παραβάτες κατευθείαν στα δημόσια ταμεία για την καταβολή του 50% του προστίμου και αμέσως μετά, με τη σχετική απόδειξη πληρωμής ανά χείρας, στο οικείο πολιτικό γραφείο για αποφυγή της δίμηνης αφαίρεσης διπλώματος που συνοδεύει το πρόστιμο. Στην καλύτερη περίπτωση, αμφότερα, κλήση και αφαίρεση διπλώματος, γίνονται «γαργάρα» προς τέρψιν του παραβάτη αλλά και του συστήματος που με αυτό τον τρόπο επιβεβαιώνει τη χρησιμότητά του.
Δεν σκέφτονται έτσι σε άλλες χώρες με παράδοση σεβασμού έναντι του νόμου και των αρχών. Ο Δήμος Παρισίων αποφεύγει να βλέπει ως «τζάκποτ» τον πρώτο άτυχο ιδιοκτήτη ΙΧΕ που συλλαμβάνεται να έχει παρκάρει παράνομα εντός των ορίων του, αρκούμενος στην περίπτωση αυτή σε ένα πενιχρό πρόστιμο ύψους 20€. Για την ίδια παράβαση ο Δήμος Αθηναίων χρεώνει 80€, δηλ. τέσσερις φορές επάνω. Η διαφορά είναι ότι ο Δήμος Παρισίων βεβαιώνει την είσπραξη των 20€ στα ταμεία του, ενώ ο Δήμος Αθηναίων δεν την πιστώνεται ποτέ.
Στη Γερμανία από τους τρεις πρώτους μήνες του 2014 περίπου 13.000 φορολογούμενοι κατήγγειλαν εαυτούς έναντι των αρχών, επειδή «απέτυχαν» να δηλώσουν τα πραγματικά τους εισοδήματα. Δεν τους κατέλαβαν ξαφνικά τύψεις ή κάποιο σύνδρομο ενοχής. Τους σόκαρε το αποτέλεσμα της δίκης του πρώην προέδρου της Μπάγερν Μονάχου, Ούλι Χένες ο οποίος καταδικάστηκε σε τριάμισι χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή επειδή απέκρυψε φόρους ύψους 28,5 εκ. ευρώ μέσω μυστικού λογαριασμού σε ελβετική τράπεζα.
Η υψηλή δημοσιότητα και η δημόσια διαπόμπευση ενός από τους δημοφιλέστερους ποδοσφαιρικούς παράγοντες της χώρας και προσωπικού φίλου της καγκελαρίου Μέρκελ λειτούργησε αποτρεπτικά για χιλιάδες Γερμανούς οι οποίοι, με παρόμοιο τρόπο, πάρκαραν τα χρήματά τους στην Ελβετία για να μην φορολογηθούν στη Γερμανία.
Το κύμα φορολογικής κάθαρσης που σαρώνει τη Γερμανία -μια χώρα που αποτελείται από πολίτες που θεωρούνται υπόδειγμα ευταξίας έναντι των αρχών- δεν είναι τυχαίο. Σύμφωνα με τη γερμανική νομοθεσία οι φοροφυγάδες μπορούν να αποφύγουν τις βαριές ποινές που προβλέπει ο νόμος εάν καταφύγουν εθελοντικά στις αρχές και βεβαίως πριν εκείνες κινηθούν πρώτες εναντίον τους. Ο Χανς Άιχελ ωστόσο, ο Σοσιαλδημοκράτης πολιτικός που πρώτος θέσπισε τη φορολογική αμνηστία
δίνοντας τη δυνατότητα στους φοροφυγάδες να παραμείνουν φορολογικά καθαροί καταβάλλοντας ένα μέρος μόνο των φόρων που τους αναλογούσαν, απέτυχε οικτρά να συνετίσει τους Γερμανούς.
Ο λόγος που απέτυχε η φορολογική αμνηστία του Άιχελ στη Γερμανία είναι ο ίδιος που οδήγησε τον Τσοχατζόπουλο να κρατάει στο ημερολόγιό του λεπτομερείς σημειώσεις για να βρίσκει άκρη με τις off-shore που είχε στήσει ανά τον κόσμο: Όσο σίγουροι ήταν οι Γερμανοί για το απόρρητο των ελβετικών τραπεζών τόσο σίγουρος ήταν και ο Τσοχατζόπουλος για τον απόλυτο έλεγχο που ασκούσε στο κράτος, ώστε να πιστεύει ότι δεν χρειαζόταν να παίρνει ούτε καν τις στοιχειώδεις προφυλάξεις.
Τελικά, η Ελβετία αποφάσισε διά νόμου να αλλάξει πολιτική θέλοντας να αποδιώξει από πάνω της την εικόνα του φορολογικού παραδείσου, ο Τσοχατζόπουλος φάνηκε ότι υπερεκτίμησε την αναγωγή της ρήσης του βασιλιά Λουδοβίκου ΧΙV (L’État, c’est moi) στον εαυτό του και οι Γερμανοί φοροφυγάδες, υπό την απειλή των υψηλών προστίμων και του περιορισμού της προσωπικής τους ελευθερίας που επισείει η πιθανότητα να βρεθεί το όνομά τους σε διάφορες λίστες CD’s αντίστοιχες της «Λίστας Λαγκάρντ», σπεύδουν κατά χιλιάδες να αυτοκαταγγελθούν αποδεικνύοντας περίτρανα ότι οι άνθρωποι δεν διαχωρίζονται σε «καλούς» και «κακούς» φορολογούμενους από τη φυλή ή το DNA τους, αλλά από το πόσο κοντά νιώθουν την καυτή ανάσα της βεβαιότητας -και όχι της αυστηρότητας- της ποινής.
Αντώνης Καρατζάς
Δικηγόρος, ΜΒΑ
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Πηγή: http://www.nb.org
